w , , ,

Długi Unii Europejskiej

eu flag 2108026 1280 1220x550.jpeg
Unia Europejska

Według Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju w 2011 roku największym zagrożeniem dla świata był kryzys zadłużenia w strefie euro, a w 2012 roku sytuacja uległa jedynie pogorszeniu. Kryzys rozpoczął się w 2009 r., gdy świat po raz pierwszy zdał sobie sprawę, że Grecja może nie spłacić swojego zadłużenia. W ciągu trzech następnych lat do podobnej sytuacji jak Grecja zbliżyły się Włochy, Irlandia, Portugalia i Hiszpania. Unia Europejska, pod przewodnictwem Niemiec i Francji, walczyła o wsparcie tych członków. Zainicjowały one działania ratunkowe ze strony Europejskiego Banku Centralnego (EBC) i Międzynarodowego Funduszu Walutowego, ale te działania nie powstrzymały wielu przed zakwestionowaniem rentowności samego euro.

Bank Centralny UE
Gmach Banku Centralnego

Po tym, jak w sierpniu 2018 roku prezydent Trump zagroził podwojeniem ceł na import aluminium i stali z Turcji, wartość lira tureckiego spadła do rekordowo niskiego poziomu w stosunku do dolara amerykańskiego, obawiając się, że słaba kondycja tureckiej gospodarki może spowodować kolejny kryzys w strefie euro.

Wiele europejskich banków posiada udziału lub udzieliło pożyczek tureckim przedsiębiorstwom. Wraz z upadkiem tureckiej waluty, staje się coraz mniej prawdopodobne, że kredyty zostaną spłacone. Niewykonanie zobowiązań może mieć poważny wpływ na gospodarkę europejską. W związku z tym Niemcy rozważają udzielenie Turcji pomocy, aby uniknąć kolejnego kryzysu w tej strefie.

Przyczyny Długu Unii Europejskiej

Po pierwsze, zabrakło sankcji dla krajów, które naruszyły stosunek długu do PKB określonego w kryteriach UE. Najpoważniejsza karą było wydalenie ze strefy euro, ale takie coś tylko osłabia euro, a tutaj trzeba walutę wzmacniać.

Po drugie, kraje strefy euro skorzystały z siły euro. Korzystały one z niskich stóp procentowych i zwiększonego kapitału inwestycyjnego. Większość tego napływu kapitału pochodziła z Niemiec i Francji do krajów południowych, a ta zwiększona płynność spowodowała wzrost płac i cen, przez co ich eksport stał się mniej konkurencyjny. Kraje używające euro nie mogły zrobić tego, co większość krajów robi dla schłodzenia inflacji: podnieść stóp procentowych lub wydrukować mniej waluty. W czasie recesji spadły wpływy z podatków, ale wydatki publiczne wzrosły, by zapłacić za bezrobocie i inne świadczenia.

Po trzecie, środki oszczędnościowe spowalniają wzrost gospodarczy, ponieważ są zbyt restrykcyjne. Zwiększyły one bezrobocie, ograniczyły wydatki konsumpcyjne i zmniejszyły kapitał potrzebny do udzielania pożyczek. Greccy wyborcy mieli już dość recesji i zamknęli grecki rząd, oddając taką samą liczbę głosów partii “no austerity” Syriza. Jednak zamiast opuścić strefę euro, nowy rząd pracował nad kontynuacją oszczędności.

W dłuższej perspektywie, środki oszczędnościowe złagodzą kryzys zadłużenia Grecji.

Rozwiązanie

Angela Merkel
Angela Merkel

W maju 2012 roku kanclerz Niemiec Angela Merkel opracowała plan, który był sprzeczny z propozycją nowo wybranego prezydenta Francji Francoisa Hollande’a dotyczącą stworzenia euroobligacji. Chciał on również ograniczyć środki oszczędnościowe i stworzyć więcej bodźców gospodarczych.

Plan Merkel:

  1. Szybkie uruchomienie pomocy dla początkujących przedsiębiorców.
  2. Zmniejszenie podatków dla małych przedsiębiorstw
  3. Połączenie praktyk zawodowych z kształceniem zawodowym ukierunkowanym na bezrobocie wśród młodzieży.
  4. Tworzenie specjalnych funduszy i korzyści podatkowych w celu prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych.
  5. Ustanowienie specjalnych stref ekonomicznych, takich jak te w Chinach.
  6. Inwestowanie w energię odnawialną.

Merkel wzorowała się na planie, który opracowano w przeszłości na rzecz integracji Niemiec Wschodnich oraz Zachodnich. Plan był następstwem międzyrządowego traktatu zatwierdzonego 9 grudnia 2011 roku, w którym przywódcy UE zgodzili się na stworzenie jedności fiskalnej równolegle do istniejącej już unii walutowej.

Efekty Traktatu

Traktat wpłynął głównie na trzy rzeczy. Po pierwsze, wymusił ograniczenia budżetowe wynikające z traktatu z Maastricht. Po drugie, zapewnił kredytodawców, że UE będzie stać za długiem państwowym swoich członków. Po trzecie, pozwolił UE na działanie jako bardziej zintegrowana jednostka. W szczególności traktat ten wprowadziłby pięć zmian:

  1. Kraje należące do strefy euro prawnie przekazałyby część uprawnień budżetowych na scentralizowaną kontrolę UE.
  2. Członkowie, którzy przekroczyli 3 % wskaźnik deficytu w stosunku do PKB, zostaną objęci sankcjami finansowymi, a wszelkie plany emisji długu państwowego muszą być zgłaszane z wyprzedzeniem.
  3. The European Financial Stability Facility został zastąpiony przez stały fundusz ratunkowy. Europejski mechanizm stabilności wszedł w życie w lipcu 2012 r., a stały fundusz zapewnił kredytodawców, że UE będzie wspierać swoich członków, zmniejszając ryzyko niewykonania zobowiązań.
  4. Zasady głosowania w europejskim mechanizmie stabilności umożliwiłyby podejmowanie nadzwyczajnych decyzji większością 85 % głosów kwalifikowanych, co pozwoliłoby UE na szybsze podejmowanie działań.
  5. Kraje strefy euro pożyczyłyby MFW kolejne 200 mld euro z banków centralnych.

Było to wynikiem akcji ratunkowej przeprowadzonej w maju 2010 r., w ramach której przywódcy UE i Międzynarodowy Fundusz Walutowy zobowiązali się do przekazania 720 mld euro (około 920 mld dolarów), aby nie dopuścić do tego, by kryzys zadłużenia wywołał kolejną katastrofę Wall Street.

Stany Zjednoczone i Chiny interweniowały po tym, jak EBC powiedział, że nie uratuje Grecji, a Libor wzrósł, gdy banki zaczęły panikować, jak w 2008 roku. Tylko tym razem banki unikały toksycznego długu Grecji.

Konsekwencje

Po pierwsze, Wielka Brytania i kilka innych krajów UE, które nie należą do strefy euro, były bardzo sceptyczne do propozycji Merkel. Obawiali się, że traktat ten doprowadzi do powstania Europy dwóch prędkości. Kraje strefy euro mogłyby tworzyć traktaty preferencyjne tylko dla swoich członków i wykluczyć z nich kraje UE, które nie mają euro.

Po drugie, kraje strefy euro muszą zgodzić się na cięcia wydatków, które mogą spowolnić ich wzrost gospodarczy, jak to ma miejsce w Grecji. Te środki oszczędnościowe były politycznie niepopularne. Wyborcy mogliby wpływać na Rządy, aby w takim razie opuściły strefę euro lub samą EU.

Po trzecie, pojawiła się nowa forma finansowania, euroobligacja. EMS jest finansowany z euroobligacji o wartości 700 mld euro, które są w pełni gwarantowane przez kraje strefy euro.

Podobnie jak amerykańskie Ministerstwo Skarbu, obligacje te mogłyby być kupowane i sprzedawane na rynku wtórnym. Konkurując z amerykańskimi obligacjami, euroobligacje mogłyby prowadzić do wzrostu stóp procentowych w Stanach Zjednoczonych.

Jak kryzys mógł się skończyć

Ekonomiczny Kryzys UE w 2009
Ekonomiczny Kryzys UE w 2009

Gdyby kraje te nie wywiązały się ze swoich zobowiązań, byłoby gorzej niż w przypadku kryzysu finansowego z 2008 roku. Banki, główni posiadacze długu państwowego, stanęłyby w obliczu ogromnych strat, a mniejsze musiałyby upaść. W panice ograniczyłyby one udzielanie sobie nawzajem pożyczek, a stopa Libor gwałtownie by wzrosła, tak jak w 2008 roku.

EBC posiadał dużo długu państwowego; niewykonanie zobowiązania zagroziłoby jego przyszłości i przetrwaniu samej UE, ponieważ niekontrolowany dług państwowy mógłby doprowadzić do recesji. Mogło to być gorsze niż kryzys związany z długiem państwowym z 1998 roku. Kiedy Rosja zbankrutowała wraz z innymi krajami z tzw. rynków wschodzących.

Tym razem to nie rynki wschodzące, ale rynki rozwinięte były zagrożone niewypłacalnością. Niemcy, Francja i Stany Zjednoczone, które są głównymi zwolennikami MFW, same są bardzo zadłużone.

Inwestorzy obawiali się, że środki oszczędnościowe spowolnią jedynie odbicie gospodarcze, a kraje będące dłużnikami potrzebują tego wzrostu, aby spłacić swoje długi. Fundusze, które ratują budżet państwowy są potrzebne w perspektywie długoterminowej, ale są szkodliwe w perspektywie krótkoterminowej.

Unia Europejska pod presją kryzysu migracyjnygo

Dodaj komentarz

Dlaczego dolar amerykański jest walutą globalną?

Cebula

Kornerowanie Ceny Cebuli – Teraz Nielegalne